Τούτη η μουσική που γλιστράει απ’τα χέρια σου και ανακατεύεται με τη θερμή σου ανάσα, μού αρκεί να γεύομαι τής απουσίας σου την αίσθηση. Καθώς κυματίζουν τα ακροδάχτυλα σου λεπτά πάνω στο πιάνο, μού αρκεί να γεύομαι τού ιδεατού σου κόσμου την αφή. Τούς ώμους σου έτσι όπως πάλλονται ρυθμικά στο χρόνο, μού αρκεί για να γεύομαι την αέναη προσδοκία πριν απ’το πέταγμα σου.
