Όταν ξυπνώ με τηs αυγής το σκούντημα, ενώ η ψυχή προσμένει το καινούργιο μήνυμα του ήλιου, τι να φωνάξω προς τη μοναξιά μου. Άγνωστος ως το γέλιο των πρωινών παιδιών, άγνωστος μέσα στον έρωτα και στα ηλιόλουστα. Ό,τι αγάπησα με σύντριψε στον ήλιο. Άλλη ζωή δεν ξέρω από την αφοσίωση, με το σκοτάδι αθώος.
