Από την μια άκρη στην άλλη αυτού του κόσμου, διασχίζω τις κορυφωμένες αισθήσεις μου. Μόνος ανοίγω πάλι την καρδιά μου προς τα αστέρια. Σταλάζει μες’ τους κήπους της ψυχής μου άγνωστο φως. Ότι κι αν γύρεψα στο σκοτάδι, φανερώθηκε με της αυγής το ξύπνημα. Μες την ορμή της ερημιάς γινόμαστε διάφανοι.
